enveloppe zoeken

Artikelen van Jeroen Visbeek

De meeste getoonde artikelen zijn fragmenten uit mijn boeken. De biografieën zijn volledig opgenomen op deze website. De artikelen over de tijdgeest van onze cultuur (links of boven) vormen de kern van mijn boodschap en is de reden waarom ik deze site heb opgezet.

In de artikelen over het levensritme projecteer ik de twaalf levensfases van de cyclus van de twaalf dierenriemtekens op verschillende entiteiten. Met de precessiebeweging van de aarde verbind ik jaartallen aan deze twaalf levensfases en zodoende kom ik uit op mijn model over de tijdgeest over onze cultuur.

Gaandeweg heb ik mijn inzichten verbreed naar andere typologieën voor persoonlijkheidskenmerken en toen ik zich naar een onderlegger kwam ik uit op de numerologie en zodoende concludeerde ik dat de typologie met twaalf sterrenbeelden het sluitstuk is van twaalf systemen. Dit idee vormt de basis voor mijn boek over De universele levenscyclus.

De jaartallen heb ik in september 2018 aangepast, ± 5 jaar. Zie voor meer info video en tabel

Eindtijd van het christendom

Veel mensen in new age kringen zijn opgetogen over het 2000-jarige watermantijdperk – of in het engels the age of aquarius - dat rond 1967 zou zijn begonnen. Waterman zou veel moois voor ons in petto hebben. We zouden aan de dageraad staan van een rechtvaardige wereld waarin de nieuwe mens zich maximaal kan gaan ontplooien. Het bereiken van het paradijs op aarde alleen nog een kwestie van tijd. De dagelijkse realiteit doet iets anders vermoeden; de kloof tussen arm en rijk wordt nog steeds groter, de roofbouw van onze planeet lijkt niet te stoppen, het drugsgebruik is onuitroeibaar en de oorlog tegen het terrorisme is olie op het vuur voor het religieus fundamentalisme. De menselijke soort is een biologische plaag voor moeder aarde. Elke plaag eindigt met een catastrofe. Dit is geen poort naar het paradijs; dit is de eindtijd van vissentijdperk.

Hoe komen astrologen er dan bij dat in 1967 het watermantijdperk is begonnen? Klopt dit wel? Om te weten in welk tijdperk we leven gebruiken we de klok. De tijdsbepaling bevat altijd drie componenten: uren, dagen, jaren. De uren worden bepaald door de rotatie van de aarde om haar as. Het meetinstrument hiervoor is de gewone klok met de twaalf uren. De dagen zijn het gevolg van de rotatie van de aarde om de zon. Dit registreren we met de kalender met de twaalf maanden. De jaren ten slotte worden bepaald door de precessiebeweging. Het meetinstrument hiervoor noem ik de precessiekalender. De rotatiebeweging van de aarde om haar as bepaalt de sfeer van het etmaal, de rotatiebeweging om de zon bepaalt de seizoenen en de rotatiebeweging om de precessie-as bepaalt de culturen op aarde.

Bij de precessiekalender wordt net als bij de dag en het jaar een onderverdeling van twaalftallen gebruikt. Eén precessie-omwenteling van 26.000 jaar bestaat uit twaalf culturele tijdperken. Elk cultureel tijdperk uit zich in een eigen cultuur. Het christendom is een uiting van het culturele vissentijdperk. Door de traagheid van de tijdperken (25.770/12= 2148 jaar) zijn ze bij het grote publiek onbekend. Ze duren simpelweg te lang om er stil bij te staan. Net als een eendagsvlieg zich niet zal bekommeren of hij nou in juni of in juli leeft. Maar astrologen kunnen er wel wat mee. Zij zouden tegen de eendagsvlieg kunnen zeggen dat juni een ander karakter heeft dan juli. En tegen ons zeggen ze dat elke 2000-jarige ‘maand’ de sfeer van de tijd anders is.

Maar was in 1967 het culturele watermantijdperk begonnen? Loopt bij sommige astrologen hun kalender wel op tijd?

De drie bewegingen van de Aarde
DAG-NACHT JAAR PRECESSIE
ijkpunt is de hoogste of laagste zonnestand ijkpunt is het begin van de lente ijkpunt is de geboorte van Christus

gewone klok, tijd in uren

kalender, tijd in dagen

precessiekalender, tijd in jaren
vertel mij meer over de precessie

Elk uurwerk moet gelijk-worden-gezet en gelijk-blijven-lopen. Tegenwoordig is dit voor de klok en de kalender geen probleem meer. De duur van de dag en het jaar is met vele cijfers achter de komma bekend. Ook het gelijkzetten is makkelijk. Als de zon op haar hoogste punt aan de hemel staat is het precies twaalf uur zonnetijd. En het begin van een nieuw kalenderjaar is exact vast te stellen met het begin van de lente op 21 maart, wanneer de zon precies boven de evenaar staat. Bij de precessiekalender daarentegen ontbreken zulke astronomische ijkpunten. Het ijken van de precessiekalender heeft drie problemen.

Het gelijkzetten is het eerste probleem. Er is namelijk geen vast ijkpunt - zoals de hoogste stand van de zon - aan de sterrenhemel. Deze bestaat wel op de korte termijn (de poolster staat bijvoorbeeld altijd precies boven de noordpool) maar in de loop van duizenden jaren bewegen door de precessie alle sterren en dus ook de poolster aan de hemel. Er is dus geen beginpunt in de sterrenhemel aan te wijzen. De jaartelling zou dan ook net zo goed in 753 v.Chr. met de stichting van Rome of in 1789 met de Franse revolutie kunnen beginnen. Christenen beschouwden de geboorte van Christus als een mijlpaal (ijkpunt) in de geschiedenis van de mensheid. De meeste astrologen denken er ook zo over: met de geboorte van Christus begon er een nieuwe 26.000-jarige precessie-omwenteling met het vissentijdperk.

Een ander probleem is de snelheid van de precessie. Deze hangt af van de steeds wisselende aantrekkingskrachten van de Zon, de Maan en de planeten. Hierdoor wordt de snelheid soms afgeremd en soms versneld. De astronoom J. Laskar heeft berekeningen over de tijdsduur van de precessie uitgevoerd (in Astronomy and Astrophysics uit 1986). Volgens zijn berekeningen varieert de tijdsduur van één precessie-omwenteling tussen de 25.657 en 26.367 jaar. Gemiddeld is dit 26.012 jaren met een maximale afwijking van 355 jaar of 1,4 procent.

Het laatste probleem is de verdeling van de sterrenbeelden. Deze zijn namelijk niet netjes verdeeld in twaalf segmenten van 30 graden. Sommige sterrenbeelden zijn breder en sommige zijn smaller. Hiermee is de wijzerplaat van de precessiekalender onnauwkeurig.

Concluderend heeft de precessiekalender geen onbetwist vast beginpunt, loopt onregelmatig en heeft een onnauwkeurige wijzerplaat. Het is alsof je moet zeggen hoe laat het is met het gegeven dat je het begin van de dag alleen maar kan vaststellen met het kraaien van de haan, dat je weet dat de dag tussen de 23 en 25 uur duurt en dat de uren ongelijkmatig over de dag zijn verdeelt.

Laat ik beginnen met het oplossen van het laatste probleem: de sterrenbeelden zijn ongelijk verdeeld. Dit bestaat alleen voor mensen die geloven dat de sterrenbeelden ons letterlijk beïnvloeden. Dit is een dwaling. Het is slechts een hulpmiddel om de tijd vast te stellen. Het zijn niet de sterrenbeelden die ons beïnvloeden maar het is de beweging van planeet Aarde door tijd en ruimte die ons beïnvloedt. De tijd heeft een bepaalde kwaliteit welke met de twaalf dierenriemtekens wordt uitgedrukt. In plaats van de onnauwkeurige sterrenbeelden mogen we een nauwkeurige wijzerplaat van een gewoon horloge op de hemel projecteren. De twaalf uren van de wijzerplaat vervangen de letterlijke vorm van de twaalf sterrenbeelden.

Een ander probleem is de variërende snelheid. Ik ga uit van de huidige snelheid van 25.770 jaar. Omdat de snelheid varieert heeft de kalender wel kleine afwijkingen (in de orde van nul tot twee procent).

Nu moeten we het beginpunt nog vaststellen. Wanneer beginnen de tijdperken? Dit kan alleen ingeschat worden aan de hand gebeurtenissen in de geschiedenis (zoals het kraaien van de haan het begin van de dag kan aangegeven). Algemeen nemen astrologen aan dat het vissentijdperk rond de geboorte van Christus begon. Maar wanneer was dit precies? Als het vissentijdperk rond het jaar nul begon leven we nu aan het einde ervan. Omat één tijdperk 2148 jaar duurt zou in het jaar 2148 het watermantijdperk moeten beginnen en leven we nu aan het eind van het vissentijdperk.

Het beginpunt van het vissentijdperk (christendom) kan nog preciezer worden vastgesteld. Om je horloge precies gelijk te zetten moet je niet naar de urenwijzer kijken maar naar de minutenwijzer. Ik ga hetzelfde doen door vissentijdperk verder op te delen in twaalven. Ik krijg zo twaalf historische tijdperken welke elke 179 jaar duren (2148/12=179). We leven nu in het historische vissentijdperk (vergelijk minuten) in het culturele vissentijdperk (vergelijk uren). Als het culturele vissentijdperk in het jaar nul is begonnen is het historische vissentijdperk in 1969 begonnen (11x 179=1969). Kunnen we dit feit terugvinden in de geschiedenis? Kraaide de haan in 1969? Vissen is het teken van het gevoel, de spiritualiteit, droom, roes, verslavingen, normloosheid, verlichting en verlossing, vervaging van grenzen, individualisme, holisme (globalisering), de virtuele wereld en bewustwording. Het kan niet anders dan dat het historische vissentijdperk midden jaren zestig van de vorige eeuw is begonnen. 1969 moet 1965 zijn. Dit is het eerste vaste ijkpunt.

Nu kunnen we gaan terugrekenen. Als in 1965 het historische vissentijdperk begon moet het culturele vissentijdperk 1969 jaar eerder zijn begonnen. We komen dan uit in het jaar 4 voor Christus. Maar omdat het jaar nul niet bestaat moet dit 5 voor Christus zijn (-4,5 zonder afronding). Dit jaartal komt goed overeen met het andere ijkpunt: de geboorte van Christus. Volgens geschiedschrijvers is Christus tussen het jaar 5 en 3 vóór Christus geboren.

het ijken van tijdperken

Het ijken van de tijdperken

De wijzer van de precessiekalender wijst richting het sterrenbeeld vissen. Maar hoe laat is het precies?

Deze precessiekalender komt goed overeen met de geschiedenis. De twaalf historische tijdperken geven de trends aan van de Europese geschiedenis: de mannelijke tijdperken (witte vlakken in bovenstaand schema) zijn een tijd van vooruitgang en de vrouwelijke tijdperken (zwarte vlakken) zijn een tijd van teruggang. Historici zien dezelfde op en neerwaartse trends. Ik citeer:

De geschiedenis kent allerlei cycli en cesuren, en interessant zijn de langlopende seculaire trends.’ Deze periodes van honderd tot tweehonderd jaar vertonen afwisselend een opwaartse en neergaande economische maar ook culturele trend. De Gouden Eeuw (1500-1675) is een beroemd voorbeeld van een positieve seculaire trend, de periode erna tot het einde van de Franse overheersing (circa 1825) is een neergaande periode van kommer en kwel. De volgende 150 jaar ging het grofweg crescendo. ‘We zouden nu op een breekpunt kunnen staan van een neerwaartse langgolvige trend’, zegt Ad van der Woude. ‘Allereerst gaat voor het eerst sinds 250 jaar de prijs per eenheid product omlaag … En ten tweede verdriedubbelt voor het eerst in de demografische geschiedenis het aandeel 65 plussers van 5 naar 15 procent. In 2040 zal dit in heel Europa bijna 30 procent zijn. En altijd zijn deflatie en bevolkingskrimp de begeleide verschijnselen van zeer lang aanhoudende economische en culturele neergang geweest. (artikel uit de Volkskrant van 29-11-2003 over historicus Ad van der Woude).

De karakters van de dierenriemtekens bepalen de tijdgeest van de twaalf historische tijdperken. De overeenkomsten met de geschiedenis zijn opvallend. Het christendom begon natuurlijk met de geboorte van Christus. Toen begon de eerste fase van het christendom: het historische ramtijdperk. Ram ontsteekt de goddelijke vonk. Jezus Christus verkondigde een nieuwe boodschap. In ram moesten de christenen vechten voor hun plek in het Romeinse Rijk. Ram zoekt weerstanden en gaat de confrontatie aan. De eerste christenen vochten voor hun geloof.
Toen de wederkomst van Christus op zich liet wachten ging het christendom in stier zich aarden. Christenen moesten zich verdedigen tegen de heersende heidense godsdiensten. Omdat stier sterk is en niet van halverwege van gedachten verandert hield het christendom ondanks verdrukking stand. Het christendom groeide gestaag en overwon uiteindelijk op de heidense godsdiensten toen keizer Constantijn in 313 het licht zag.

In tweelingen kwam de pubertijd van het christendom. Dit is de grote leertijd van het leven. Na heftige theologische debatten over de aard van Jezus Christus werd de leer van Augustinus in de vierde eeuw de officiële kerkleer. De pubertijd is ook een tijd van snelle groei. Met de keizerlijke zege groeide het christendom snel. De interactieve tweelingen brengt een kruisbestuiving tot stand. De grote volksverhuizingen (350-500) brachten christenen in contact met barbaren. Germanen hoorden van het verhaal van Christus en de christenen namen heidense gebruiken over zoals de kerstboom en paaseieren. De flexibele tweelingen staat in tegenstelling tot stier open voor veranderingen. De gespleten tweelingen zorgde ook voor de eerste afsplitsing: de orthodoxe kerk ging een andere weg dan de Roomse.

In kreeft brak er een moeilijke tijd aan. Het Romeinse Rijk verviel tot chaos en de islam bedreigde Europa. Met de angst en onzekerheid werd de identiteit belangrijk. Waar hoor je bij, wie ben je? Islamiet, jood of christen? Kreeft bakent je familie en je identiteit af. De moslims beproefden de christenen in hun oprechtheid van hun geloof in Jezus Christus. Er ontstond een wij-zijn-christen gevoel. De ziel van het christen-zijn werd sterker. Ierse monniken bekeerden heidenen massaal tot het christendom. De Europese volken verbonden zich tot één christelijke kreeft familie.

Koning leeuw liet de christelijke familie voor het eerst stralen. Het was keizer Karel de Grote die het eerste christelijke rijk in Europa stichtte met wezenlijke macht. Als koning van Europa creëerde hij eenheid. Je was nu niet meer een stamlid van de Franken, Friezen of de Goten maar je was op de eerste plaats christen. Leeuw is de tijd van het huwelijk; Kerk en staat verbonden zich met elkaar. Karel de Grote bekeerde veel heidenen (goedschiks of kwaadschiks) en keerde de opmars van de islamieten.

Maagd versnippert de eenheid van leeuw. Het rijk van Karel de Grote verbrokkelde in honderden vorstendommetjes. Omdat het centrale gezag van leeuw wegviel werden de christenen een gemakkelijke prooi voor de Noormannen. In een maagdfase is er een materiele uitwisseling. De Noormannen roofden kloosters en kerken maar werden daarna wel gekerstend. Maagd is de dienstbare werkmier. In maagd was de bloeitijd van het feodalisme. Boeren moesten als horige ploeteren op het land. De onderzoekende maagd perfectioneert de maatschappelijke details. De zelfstandige vorstendommetjes werden verbeterd tot goed draaiende machines. Door hervormingen in de landbouw werd de voedselvoorziening aanzienlijk beter.

Door de werkijver van maagd kon weegschaal de vruchten plukken. In weegschaal kwam dé bloeitijd van de Middeleeuwen. Binnen Europa was er machtsevenwicht, welvaart en vrede. Het tij was nu gekeerd. Ditmaal gingen de christenen in de aanval. De spanningen ontlaadden zich buiten Europa. Weegschaal legt contact met de ander: de jood of de islamiet. De kruisvaarders heroverden het Heilige Land en de Reconquista van Spanje kreeg een nieuwe impuls. Miljoenen christenen gingen nu op bedevaart. Door de nieuwe contacten waren er wel vraagstukken gerezen. Want die ander verschafte West-Europa kostbare informatie over de wetenschap en de Griekse filosofen. Scholastici synthetiseerde (weegschaal) het woord van Jezus met de hervonden werken van Aristoteles.

Hierdoor raakt schorpioen in een crisis. Het werk van de scholastici was gekunsteld. Die wijsheid van de Oude Grieken kun je niet zomaar onder tafel vegen! Wat stelde de christelijke filosofie nog voor? Wat betekent christen-zijn? Wat wil je? Schorpioen voelt dat het culturele vissentijdperk over de helft is. Waterman kwam er aan. De instelling van de inquisitie (kerkelijke rechtbank) laat duidelijk zien dat de krachten van het vissenprincipe afnamen. Het geloof was niet meer iets vanzelfsprekends maar moest met de rechtbank worden afgedwongen. In schorpioen lag Europa met zichzelf overhoop. Onverwerkte emoties met het verleden leidde tot een massale jodenvervolging. Het pauselijk schisma ondermijnde het gezag van de paus. De Honderdjarige Oorlog bracht een bloedbad bij de Franse adel. En de Grote Pestepidemie vernietigde eenderde van de Europese bevolking. Schorpioen vernietigt de overbodige ballast en richt zich op het levensvatbare. Maar het was niet alleen kommer en kwel. Schorpioen zoekt de parel in de modder. Uiteindelijk hervindt schorpioen zichzelf en verrijst zij als de phoenix uit haar eigen as; groter, mooier en sterker.

Boogschutter liet de parel stralen met de Renaissance. Na de crisis kwam de wedergeboorte van het christendom. Christelijk Europa had het licht gezien. Boogschutter verbreekt het huwelijk van leeuw. De nationale staten kwamen op en de Kerk viel uiteen met de Reformatie. Begeesterd strijdt boogschutter om zijn doel. De bloedige godsdienstoorlogen teisterden Europa. Boogschutter combineerde de ontdekking van schorpioen (de vernuftige vrije mens van waterman) met het christelijke vissengeloof. Aan de ene kant zie je in het Humanisme de ontplooiing van het vrije individu maar aan de andere kant bleef Europa toch wel heel middeleeuws. Filosofen en wetenschappers onderzochten de natuur maar ze bleven geloven in God. Newton zag zijn wetten als de uiting van God. De monniken die eeuwenlang naar verlichting zochten in hun kloosters gingen in boogschutter de wereld in om het woord van Christus te verkondigen. Het doel was helder: alle mensen moesten worden bekeerd om te worden verlost. Dit was de tijd van de ontdekkingsreizen. Boogschutter liet het christendom expanderen over de wereld.

Iets wat ongebreideld groeit heeft op een gegeven moment structuur nodig. De nuchtere steenbok kwam de onpraktische boogschutter te hulp. In Holland werd bijvoorbeeld de VOC opgericht. De energie van boogschutter ging zich uitkristalliseren. Het christendom bereikte in steenbok zijn meest plechtstatige vorm zoals in de barok en de muziek. Met het meer mechanische denken van steenbok veranderde het Humanisme naar het Rationalisme. Steenbok stelt regels op welke zij boven de mens stelt. De maatschappij werd opgebouwd uit rangen en standen. Onderaan de hiërarchie stonden de slaven en de armen, bovenaan de koning. Het koude calvinisme bracht orde en tucht. Met deze houding werd Europa steenrijk en machtig. De ambitieuze steenbok wil het hoogst haalbare bereiken: de absolute macht. De koningen hadden de absolute macht over hun land en de wereld. Het gezag van de koning kwam direct van God. De conservatieve steenbok houdt gewoon vast aan het (middeleeuwse) verleden. Maar de begeestering van boogschutter was weg.

De Franse revolutie in 1789 markeerde het begin van het historische watermantijdperk: de moderne tijd. De rebelse waterman wil echte vrijheid, gelijkheid en broederschap. In waterman stond de vrije mondige burger op. Weg met de rangen en standen van steenbok. Waterman breekt met het verleden en richt zich op de toekomst: het culturele watermantijdperk dat rond 2150 n.Chr. zal beginnen. Weg met dat achterlijke christendom. Waterman gelooft in de mens zelf, want die kan wat. Na Darwin ging het scheppingsverhaal in de prullenmand en later verklaarde Nietzsche dat God dood was. Dit was de echte breuk met de Middeleeuwen. De kerken liepen leeg. God was niet meer nodig. Alles kon met de logica en het verstand worden verklaard. Er was een groot optimisme in de toekomst en de vooruitgang. De Industriële Revolutie en de voortschrijdende wetenschap en techniek zorgden voor een omwenteling in het gewone leven. De rebelse waterman gelooft in de utopie. Hiervoor zoekt hij een groep van gelijkgestemden. Wat de groep bindt is het idee. Ideologieën zoals het socialisme, liberalisme, nationalisme, kapitalisme, anarchisme en feminisme kwamen in het historische watermantijdperk gewelddadig in botsing. Aan het eind van de historische watermantijdperk kwam de grote bevrijding: letterlijk na 1945 en in de zestiger jaren ook in de hoofden van de burgers. Het ideaal van waterman is het idee van de communistische heilstaat waarin alle broeders gelijk aan elkaar zijn. Het communistische experiment in Rusland mislukte omdat de tijd er nog niet rijp voor was. Want voordat het culturele watermantijdperk in 2150 n.Chr. begint moet vissen eerst het culturele vissentijdperk oplossen. Sinds 1965 zitten we in de finale van het christendom: de postmoderne tijd.

Veel mensen in New Age kringen denken ten onrechte dat het 2168-jarige watermantijdperk – of in het engels the age of aquarius – in 1967 is begonnen. Waterman zou veel moois voor ons in petto hebben. We zouden aan de dageraad staan van een rechtvaardige wereld waarin de nieuwe mens zich maximaal kan gaan ontplooien. Het bereiken van het paradijs op aarde alleen nog een kwestie van tijd. De dagelijkse realiteit doet iets anders vermoeden; de kloof tussen arm en rijk wordt nog steeds groter, de roofbouw van onze planeet lijkt niet te stoppen, het drugsgebruik is onuitroeibaar en de oorlog tegen het terrorisme is olie op het vuur voor het religieus fundamentalisme. De menselijke soort is een biologische plaag voor moeder aarde. Elke plaag eindigt met een catastrofe. Dit is geen poort naar het paradijs; dit is de eindtijd van het vissentijdperk.

Het historische vissentijdperk (1965-2144) is de postmoderne tijd. Omdat we in dit tijdperk leven beschrijf ik deze fase uitgebreider. Bij vissen wordt alles wat helder was vaag. In het postmodernisme is er niet één waarheid, één ideologie, niet één zaligmakende stijl, niet één vorm van kunst, niet één interpretatie, maar zijn er vele waarheden, vele antwoorden, die alle naast elkaar kunnen en mogen bestaan. Relativering, ironische twijfel, het spel met de verschillende mogelijkheden zijn de kenmerken van het postmodernisme. De relativerende vissen is een kameleon wat betreft zijn geloof en standpunten. De postmoderne mens keurt niks af omdat hij in alles positieve en negatieve dingen ziet. 'Elk voordeel heeft zijn nadeel'. Hierdoor krijgt de postmoderne mens vaak iets dubbelzinnigs. Voor hem bestaat er zoiets als het minst slechte uit twee kwaden kiezen. Vissen creëert zijn eigen droomwereld met collages van ideeën; een basis van liberalisme, een snufje Marxisme erdoor, nog wat zenboeddhisme en klaar. En als het niet meer bevalt verandert vissen net zo makkelijk weer de ingrediënten. Het moet vooral goed voelen. Het gevoel zal een steeds belangrijker worden; hoe voelt het? De zwevende (vissen) kiezer die zich laat beïnvloeden door de gevoelens is hier een goed voorbeeld van. Het gevoel heeft ook een donkere kant: de onderbuikgevoelens welke allerlei extremistische stromingen voeden.

Postmoderne filosofen hebben het over het einde van de geschiedenis. Zij verwachten geen nieuwe ideeën (waterman), we leven in een retrotijd waarin alles terugkomt. Vissen kijkt als laatste teken terug op de cyclus die bijna voorbij is. In het historische vissentijdperk gaan we tweeduizend jaar christendom opnieuw herbeleven. Niet letterlijk, maar op de vissenmanier: als een droom. Het beeld (vissen) - de taal van de droom – neemt steeds meer het woord van waterman over. Bedrijven en mensen zijn tegenwoordig steeds meer bezorgd over hun imago. Alles draait om de beeldvorming.

De droom kent geen grenzen. De Europese landsgrenzen waar twee wereldoorlogen om zijn gevochten lossen snel op. Ook de grenzen tussen man en vrouw, mens en dier, mens en machine vervagen. Vissen kan ook geen lijn trekken tussen privé en openbaar. Steeds meer geven mensen zich letterlijk helemaal bloot in de media. Omdat vissen grenzeloos is verwelken ook de normen. Vissen ziet alles door de vingers.

Vissen kan moeilijk onderscheid maken tussen de droomwereld en de echte wereld. Wat is de echte wereld eigenlijk? Alles is toch nep! De hele wereld lijkt al op één groot Disneyland. Ons voedsel komt uit fabrieken, ouderdom wordt gemaskeerd met een facelift en de natuur wordt tegenwoordig bedacht en aangelegd. Vissen weet niet meer wat echt is. Vissen zapt in zijn fantasievolle droomwereld. Veel mensen ontvluchten de realiteit en leven in hun eigen virtuele wereld zoals die van de televisie, computerspelletjes, film en cyberspace. De vlucht van vissen leidt tot vervreemding. Waar is je thuis? Wie ben je überhaupt? Nederlander, christen, Europeaan? De komst van asielzoekers, illegalen en allochtonen versterkt het gevoel van vervreemding.

Het historische vissentijdperk begon met de flower power. Een nieuwe generatie ontdekte de beginselen van het christendom: de kracht van de naastenliefde. Met vissen in de tijdgeest prediken ook de Europese politici na twee wereldoorlogen de vrede (vissen). Moderne militairen vechten voor vredesoperaties, peacekeeping en peaceenforcing. Maar vissen heeft ook een donkere kant met de vage onzichtbare oorlog die overal en nergens wordt gevoerd: laf, geheimzinnig en achter de schermen. De nieuwe vissenoorlog heet het zinloze geweld op straat, de kleine criminaliteit, de oorlog tegen drugs, de oorlog om water, de virtuele oorlog en het terrorisme. In het terrorisme zitten nog een twee andere kenmerken van vissen: de zelfopoffering en de onschuldige slachtoffers.

Aan het eind van het historische watermantijdperk (rond 1965) lag de heilstaat (waterman) in het Westen in het verschiet. Er was democratie, vrede, welvaart en vrijheid. Wat ging er mis? Waarom gaan jongeren aan de drugs? Wat is de verleiding van seksuele uitspattingen en criminaliteit? We zijn zo ontzettend rijk en toch niet tevreden!

Het doemdenken van vissen kreeg de overhand. De vergrijzing wijst op een eindtijd. Het geboortecijfer van Europa is 1,6 kind per vrouw waarbij een geboortecijfer van 2,1 nodig is voor een stabiele bevolking. In Oost-Europa en Italië is het cijfer zelfs 1,3. Voor Italië betekent dit dat de komende honderd jaar de bevolking zal halveren. In Nederland zijn er in 2015 meer 65-jarigen dan 20-jarigen. De samenleving verliest haar vitaliteit. De dominantie van de jeugdcultuur zal verdwijnen. De aftakeling en de dood komen er voor in de plaats. De Apocalyps van vissen lijkt nabij. De helft van de Amerikanen gelooft dat hij de komst van de Messias in zijn leven zal meemaken. Er heerst een gevoel dat de wereld spoedig ten onder zal gaan. Het gevaar komt van de oceanen; het element van vissen. Door het broeikaseffect zal het wassende water de mensheid verzwelgen. Hoe heeft het zover kunnen komen?

Vissen moet onderzoeken wat 2000 jaar christendom heeft opgeleverd en wat we er van kunnen leren. Als je terugkijkt naar de geschiedenis komt al snel een gevoel van schuld (vissen). De Kerk heeft hier altijd sterk op gewezen. Door de zonde van Adam en Eva wordt de mens zondig geboren. Alleen het geloof in Christus kan de zondige mens redden. De postmoderne maatschappij is doordrenkt met dit schuldbesef. Het Westen is schuldig aan de milieuvervuiling, de slavenhandel, de kloof tussen arm en rijk en de holocaust. De katholieke Kerk heeft in het jubeljaar 2000 met het 'Mea Culpa' (mijn schuld) haar schuld bekend over al haar vroegere wandaden zoals de jodenvervolging, heksverbrandingen en inquisitiepraktijken. De zachte vissen heeft spijt van wat zijn voorgangers hebben aangericht. In de postmoderne tijd moeten we hiermee in het reine mee komen. De enige manier om dit te doen is het bekennen van schuld, het geven van naastenliefde en de bewustwording dat je een onderdeel bent van het grotere geheel.
Na het slagveld van waterman komt de Kerk in vissen weer in beweging. Politieke partijen met een christelijke achtergrond hebben nog steeds veel invloed. Amerika is een nation under God. Bush jr. verkondigde een nieuwe kruistocht tegen de heidenen en sprak over evil empires. Op het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) nam de Kerk een nieuwe positieve houding ten opzichte van andere kerken en de seculiere wereld aan om ‘samen een menselijker wereld’ te maken. Nieuwe verkondigers van de boodschap van Jezus Christus stonden op. Martin Luther King en Desmond Tutu groeiden uit tot symbolen van christelijke moed en waardigheid. De Kerk kreeg ‘hulp’ uit een onverwachte hoek. Bij het begin van het historische vissentijdperk stelden astronomen de Bigbang (oerknal) theorie op welke nog steeds na vele tegenwerpingen rotsvast overeind staat. Met de oerknaltheorie is het bijbelse scheppingsverhaal (in figuurlijke zin) weer helemaal terug! Inmiddels verwonderen wetenschappers zich er over dat de afstemming van natuurconstanten aan het begin van de oerknal zeer exact is: toeval of een schepper?

Toch is de boodschap van de conservatieve Kerk niet populair. De gevoelige vissen laat zich makkelijk verleiden tot het kwaad. Je kunt maar beter prettig ten onder gaan. Het kwaad tiert welig. Seks, drugs en rock-’n-roll, diefstal, georganiseerde misdaad, seksuele perversiteiten, psychische stoornissen, verslavingen en het egoïsme nemen epidemische vormen aan. Maar ook de ‘keurige’ zakenlieden en ambtenaren nemen het er maar van door zichzelf te verrijking en de boel op te lichten.

Maar vissen heeft ook een lichte kant. Naast de opleving van de Kerk leeft er een nieuwe spiritualiteit op: de new age. Aan de ene kant heeft deze vage groep mensen zich onthecht van de oude cyclus: het christendom. Maar het christendom zit nog wel in ons bewustzijn. De new age is dan ook een product van het christendom. Het is de bloei van de eindtijd van het christendom. In vissen gaat de spirituele mens het christendom inpassen in de wereld. Het Westerse denken (lees christelijk) combineert men met oosterse religies en natuurgodsdiensten. De holistische vissen legt gevoelsmatige verbanden. Het instituut Kerk heeft de moderne mens niet meer nodig maar de boodschap van Jezus is nog steeds springlevend. Vind het goede in jezelf en leef er naar.

Bij de holistische vissen gaat het om het grotere geheel. Steeds meer worden we met de globalisering bewust dat we wereldburger zijn. Steeds meer mensen gaan op zoek naar hun rol in de wereld. De nieuwe spirituele mens is zich bewust dat hij een onderdeel is van een groter geheel. Alles wat je denkt, doet en zegt heeft invloed op de wereld en de wereld op jou. Al je zielroerselen krijg je als een boemerang terug. Is het niet in dit leven dan is het wel in het volgende leven. De vissen die zich hier bewust van is predikt mededogen en de naastenliefde. Immers, wie liefde zaait zal liefde oogsten.

Maar voor je je bewust kan worden van je rol in de wereld moet je eerst bewust worden van het goed en het kwaad in jezelf. Wie ben je? Wat zijn je goede en wat zijn je slechte eigenschappen? Wat zijn je angsten, schulden, drijfveren, doelen? En hoe sta je in de wereld? Wat is jouw invloed en hoe beïnvloedt de wereld jou? Dit onderzoek kan je alleen in je eentje doen. Het aantal alleenstaanden en de toenemende eenzaamheid zijn tekens van de tijd. In de postmoderne vissentijd moet de mens zich eenzaam bewust worden van het resultaat van 2000 jaar christendom. De thema’s zijn zonde en schuld, antisemitisme, onderdrukking, naastenliefde, barmhartigheid en de zoektocht naar verlossing. Door dit opnieuw her te beleven als een droom moeten we er lering uit te trekken om het daarna terug te geven aan God. En als vissen in 2150 n.Chr. klaar is zal de haan kraaien voor het watermantijdperk.

Figuur vissen als een dualistisch teken

Vissen is een dualistisch teken. De bron van het goed en kwaad zit in jezelf. Als een magnetisch veld wordt dit geprojecteerd in de wereld. Vissen moet zijn eigen goed en kwaad leren kennen en het oplossen in het Grote Geheel.

Jeroen Visbeek, maart 2004

 Geef je oordeel over dit artikel 
Nog geen stemmen uitgebracht
 Plaats een reactie 

nog 993 tekens van de 1000 te gaan
Spamcontrole: hoeveel is negen gedeeld door drie
Reacties

Reactie van Vaida4 September 2017
Ik las deze artikel met het gevoel dat het was is en wordt precies hoe is het hier beschreven. Ik hoop mens wakker wordt en kijkt eerst naar zichzelf voor hij de anderen wilt veranderen.

Reactie van Dingoo21 January 2017
Excellent artikel met veel meerwaarde

disclaimer en privacy Contact website bijgewerkt: 18 september 2018